نقش گردان حضرت امیرالمومنین علی(ع) از لشکر14امام حسین(ع)در دفاع مقدس

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده

دانشگاه امام حسین

چکیده

این پژوهش به بررسی تاریخچه، ساختار سازمانی، و نقش عملیاتی گردان امیرالمؤمنین (ع) از لشکر ۱۴ امام حسین (ع) در دوران هشت سال جنگ تحمیلی می‌پردازد. این گردان که در ۷ آبان ۱۳۶۰ تأسیس شد، با استعداد عمدتاً مردمی از شهر اصفهان، در بسیاری از نبردهای مهم و تعیین‌کننده جنگ حضوری فعال و تأثیرگذار داشت. مطالعه حاضر با روش توصیفی-تحلیلی و با اتکا به منابع معتبر و تاریخ شفاهی، عملکرد این گردان را در نبردهای بزرگی چون طریق‌القدس، مولای متقیان، بیت‌المقدس، والفجر ۸ و کربلای ۵ مورد واکاوی دقیق قرار می‌دهد.یافته‌های تحقیق نشان می‌دهد که این گردان با سازمان رزمی متشکل از سه گروهان و با بهره‌گیری از آموزش‌های فشرده در شهرک دارخوین، به یگانی کارآمد و مانور تبدیل شد. گردان امیرالمؤمنین (ع) با تقدیم ۵۶۹ شهید، ۹۳۰ جانباز و ۲۵ آزاده، نه تنها در عملیات‌های آفندی پیشتاز بود، بلکه در صحنه‌های پدافندی سخت نیز مقاومت‌های جانانه‌ای از خود نشان داد. از نقاط عطف عملکرد این گردان می‌توان به نقش محوری در آزادسازی تنگه چزابه، حفاظت از سرپل غرب کارون در بیت‌المقدس، و عملیات غافلگیرانه در هور در نبرد بدر اشاره کرد. اگرچه در برخی نبردها مانند والفجر ۸ در کارخانه نمک متحمل تلفات سنگینی شد، اما همین فداکاری‌ها زمینه‌ساز پیروزی‌های بزرگتر شد.این پژوهش در نهایت نتیجه می‌گیرد که گردان امیرالمؤمنین (ع) به دلیل برخورداری از فرماندهانی لایق و شجاع مانند سید حمید عقیلی، علی قوچانی و محمد سلمانی، و نیز نیروهای بسیجی فداکار، به یکی از یگان‌های خط‌شکن و قابل اتکای لشکر ۱۴ امام حسین (ع) تبدیل شده بود که نقش بسزایی در کسب موفقیت‌های این لشکر و دفاع از میهن اسلامی ایفا نمود.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله [English]

The role of the battalion of Imam Ali (AS) from the 14th division of Imam Hussein (AS) in the Holy Defense

نویسنده [English]

  • Jafar Zameni
Imam Hossein University
چکیده [English]

This research examines the history, organizational structure, and operational role of the Amir al-Momenin (AS) Battalion of the 14th Division of Imam Hussein (AS) during the eight-year imposed war. This battalion, which was established on November 27, 1988, was active and influential in many important and decisive battles of the war with its talent mainly from the city of Isfahan. The present study, using a descriptive-analytical method and relying on reliable sources and oral history, carefully analyzes the performance of this battalion in major battles such as Tariq al-Quds, Mawlay al-Muttaqian, Bayt al-Muqaddas, Wal-Fajr 8, and Karbala 5. The research findings show that this battalion became an efficient and maneuverable unit with a combat organization consisting of three companies and by taking advantage of intensive training in the town of Darkhovin. The Amir al-Mu'minin (AS) Battalion, with 569 martyrs, 930 veterans, and 25 freedmen, was not only a pioneer in offensive operations, but also showed strong resistance in difficult defensive scenes. Some of the milestones of this battalion's performance include its pivotal role in the liberation of the Chezabeh Strait, the protection of the Sarpul West of Karun in Jerusalem, and the surprise operation in Hur during the Battle of Badr. Although it suffered heavy casualties in some battles, such as the 8th of Wal-Fajr at the salt factory, these sacrifices paved the way for greater victories. This study ultimately concludes that the Amir al-Momineen (AS) Battalion, due to its capable and brave commanders such as Seyyed Hamid Aghili, Ali Quchani, and Mohammad Salmani, as well as the dedicated Basij forces, had become one of the line-breaking and reliable units of the 14th Division of Imam Hussein (AS), which played a significant role in achieving the successes of this division and defending the Islamic homeland. Keywords: Amir al-Momineen (AS) Battalion, 14th Division of Imam Hussein (AS), Holy Defense, Battle of the Road to Jerusalem, Jerusalem

کلیدواژه‌ها [English]

  • Amir al-Momineen (AS) Battalion
  • the Division of Imam Hussein (AS)
  • The Sacred Defense
  • Operation Tariq al-Quds
  • Operation Beit al-Moqaddas
امین‌زاده، ب. (۱۳۹۷). حقوق بین‌الملل بشردوستانه. تهران: انتشارات گنج دانش.
امیری، ع. (۱۳۹۸). اصول تاکتیک در جنگ ایران و عراق. تهران: انتشارات مرز و بوم.
بابایی، ب. (۱۳۹۱). نبرد رمضان: تحلیلی بر عملیات رمضان. تهران: انتشارات سپاه.
بنی‌لوحی، س. ع. (۱۳۷۹). نبردهای شرق کارون. تهران: مرکز تحقیقات و مطالعات جنگ سپاه.
بنی‌لوحی، س. ع. (۱۳۹۸). تاریخچه تشکیل گردان امیرالمؤمنین (ع). اصفهان: انتشارات لشکر ۱۴.
جعفری، ع. (۱۳۹۳). نبرد والفجر: تحلیلی بر عملیات‌های والفجر. تهران: انتشارات ارتش.
جعفری، م. (۱۳۹۷). روان‌شناسی آموزش در محیط‌های رزمی. تهران: انتشارات تربیت نظامی.
جولایی، س. م. و سیوندیان، م. (۱۳۹۷). تاریخچه گردان امیرالمؤمنین (ع). اصفهان: مرکز تحقیقات دفاع مقدس.
حافظ‌نیا، م. (۱۳۹۹). روش تحقیق در علوم انسانی. تهران: انتشارات سمت.
دانایی‌فرد، ح. و همکاران. (۱۳۹۷). روش‌شناسی پژوهش کیفی در مدیریت. تهران: انتشارات صفار.
درودیان، م. (۱۳۶۷). از خرمشهر تا فاو. تهران: مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ.
رزاق‌زاده، ع. (۱۳۹۰). نبرد طریق‌القدس. تهران: انتشارات سپاه.
رحمانی، ع. (۱۳۹۸). مسئولیت فرماندهی در حقوق بین‌الملل. تهران: انتشارات اطلاعات.
رحیمی، م. (۱۳۹۶). تصمیم‌گیری در شرایط بحران. تهران: انتشارات دانش نظامی.
رنجبر، ح. (۱۳۹۹). هویت سازمانی در یگان‌های رزمی. اصفهان: انتشارات لشکر ۱۴.
سجادی، م. (۱۳۹۸). سازمان‌دهی نیروهای مسلح در دفاع مقدس. قم: انتشارات شاهد.
سعیدی، ک. (۱۳۹۹). مدیریت دانش در سازمان‌های نظامی. تهران: انتشارات فرانگر.
سپاه پاسداران انقلاب اسلامی. (۱۳۷۶). نبرد خیبر. تهران: مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ.
سپاه پاسداران انقلاب اسلامی. (۱۳۷۹). نبرد والفجر ۱۰. تهران: مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ.
سرمد، ز. و همکاران. (۱۳۹۸). روش تحقیق در علوم رفتاری. تهران: انتشارات آگه.
سمیعی، ع. (۱۳۷۶). کارنامه توصیفی نبرد رزمندگان اسلام. تهران: انتشارات وزارت دفاع.
سلیمانی، ا. (۱۳۹۶). فرهنگ جهادی در دفاع مقدس. تهران: انتشارات راه یار.
علمداری، ک. (۱۳۹۵). سرمایه اجتماعی در گردان‌های رزمی. اصفهان: انتشارات ستاره.
عشوریون، ا. (۱۳۹۵). شناسنامه لشکر ۱۴ امام حسین (ع). اصفهان: مرکز تدوین تاریخ شفاهی لشکر ۱۴ امام حسین (ع).
فتحی، م. (۱۳۹۷). رهبری و فرماندهی در عملیات‌های نظامی. تهران: انتشارات ساحل.
قاسمی، ح. (۱۳۹۷). تاکتیک‌های پیشرفته پیاده‌نظام. تهران: انتشارات ارتش.
کاویانی، پ. (۱۳۹۷). تاب‌آوری روانی در رزمندگان. تهران: انتشارات سمت.
کرمانی، ر. (۱۳۹۷). اقتصاد مقاومتی در عملیات‌های نظامی. تهران: انتشارات دفاع.
کریمی، ر. (۱۳۹۹). یگان‌های خط‌شکن در جنگ تحمیلی. تهران: انتشارات پاسداران.
کیهان‌پناه، م. (۱۳۹۰). نبرد بدر: تحلیلی بر عملیات بدر. تهران: انتشارات سپاه.
طلایه‌داران. (۱۳۷۴). تاریخچه لشکر ۱۴ امام حسین (ع). اصفهان: معاونت نبرد لشکر ۱۴.
طلایی، پ. (۱۳۹۶). ساختار سازمانی یگان‌های رزمی. تهران: انتشارات علوم نظامی.
غفاری، م. (۱۳۹۶). حقوق بشردوستانه در جنگ ایران و عراق. تهران: انتشارات دانشگاه تهران.
مرکز اسناد و تحقیقات دفاع مقدس. (۱۳۹۶). تاریخچه نبرد محرم. تهران: انتشارات مرکز اسناد.
مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ سپاه. (۱۳۹۲). اطلس جنگ ایران و عراق. تهران: انتشارات سپاه.
معین‌وزیری، ع. (۱۳۹۲). نبرد فتح‌المبین. تهران: انتشارات سپاه.
محمدخانی، ع. (۱۳۹۸). انگیزش در محیط‌های پرفشار. قم: انتشارات پاسدار اسلام.
محمدی، ع. (۱۳۹۵). فرماندهان تحول‌آفرین دفاع مقدس. اصفهان: انتشارات لشکر ۱۴.
مصاحبه با احمد شاهزیدی. (۱۳۹۶). خاطرات جانشین گردان در نبرد رمضان. اصفهان: مرکز تحقیقات دفاع مقدس.
مصاحبه با حسین رحیمی. (۱۳۹۷). خاطرات فرماندهی گردان امیرالمؤمنین (ع). اصفهان: مرکز تحقیقات دفاع مقدس.
مهدوی، س. (۱۳۹۸). آموزش‌های تخصصی رزمی. اصفهان: انتشارات ستاره.
موسوی، س. (۱۳۹۸). جامعه‌شناسی نیروهای مردمی در جنگ. تهران: انتشارات علمی.
نجفی، ب. (۱۳۹۶). مدیریت تدارکات در نبرد. تهران: انتشارات ارتش.
هدایتی، م. (۱۳۹۸). بهینه‌سازی منابع در شرایط جنگی. تهران: انتشارات علوم نظامی.
هاشمی رفسنجانی، ع. (۱۳۸۸). کارنامه و خاطرات سال ۱۳۶۵. تهران: دفتر نشر معارف انقلاب.
ولایتی، ع. ا. (۱۳۷۶). تاریخ سیاسی جنگ تحمیلی. دفتر نشر فرهنگ اسلامی.
پوراحمد، م. (۱۳۹۴). تحلیل عملکرد گردان امیرالمؤمنین در نبرد والفجر ۴. فصلنامه مطالعات دفاع مقدس، ۱۲(۳)، ۴۵-۶۷.
کریمی، ر. (۱۳۹۹). بررسی تاکتیک‌های گردان امیرالمؤمنین در نبردهای هور. مجله علوم نظامی، ۱۵(۲)، ۸۹-۱۱۰.