هدف این پژوهش ارائه مدل آموزش خلاقیت در دانشگاه‌های نظامی می‌باشد. این مطالعه به لحاظ هدف، کاربردی و از نظر ماهیت و روش، توصیفی- تحلیلی است. روش گردآوری و تحلیل داده‌ها، ترکیبی (کمی- کیفی به شیوه همگرا) بوده و جامعه مورد پژوهش، خبرگان و متخصصانی می باشند که بیشترین اطلاعات را در آموزش خلاقیت و سازمان‌ها و دانشگاه‌های نظامی داشتند. برای جمع‌آوری داده‌ها و اطلاعات لازم از ابزار مصاحبه نیمه ساختار‌یافته و پرسشنامه محقق ساخته استفاده گردیده است. نتایج این پژوهش به طور هماهنگ نشان داد که خلاقیت در آموزش نظامی پدیده‌ای چندبعدی، نظام‌مند و پویا است که در یک فرآیند علّی-فرایندی شکل می‌گیرد. مدل نهایی این پژوهش با عنوان «الگوی آموزش خلاقیت در دانشگاه‌های نظامی» شش بعد اصلی شرایط علی(ناکارآمدی روش‌های سنتی، مقایسه و رقابت محیطی، و تغییرات محیطی و فناورانه.شرایط زمینه‌ای(خلاقیت در آموزش نظامی توانایی تولید راه‌حل‌های عملی، غیرمنتظره و مؤثر)، پدیده‌محوری(جو سازمانی، فضای آموزشی، حمایت سازمانی، رهبری خلاق)،، راهبردها(تغییر نگرش و ارزشیابی؛روش‌های نوین آموزشی و تمرینی؛ اجرای آزمایش؛ تفویض اختیار و اعتماد؛ امنیت روانی و کاهش ترس؛الگوبرداری از موفقیت دیگران، ابزارهای تسهیل خلاقیت، عوامل مداخله‌گر (موانع ساختاری، موانع فرهنگی، قوانین بالادستی، بوروکراسی)و پیامدها و نتایج(-کاهش وابستگی، افزایش تاب‌آوری، بهبود یادگیری عمیق، افزایش اعتماد به ‌نفس، کاهش هزینه، افزایش آمادگی، کاهش ترک خدمت، بهبود کار تیمی تغییر از سازمان بازتولید کننده به سازمان خلق‌کننده، چابکی سازمانی) را در قالب یک پارادایم علّی به هم مرتبط ساخت.

کلیدواژه‌‌ها: آموزش، خلاقیت، الگو، مدل، دانشگاه‌های نظامی.